भगवद्गीता · अध्याय 2: साङ्ख्ययोग
भगवद्गीता 2.14
मात्रास्पर्शास्तु कौन्तेय शीतोष्णसुखदुःखदाः ।
आगमापायिनोऽनित्यास्तांस्तितिक्षस्व भारत ॥
mātrāsparśāstu kaunteya śītoṣṇasukhaduḥkhadāḥ | āgamāpāyino'nityāstāṃstitikṣasva bhārata ||
हे कौन्तेय, इंद्रियों और विषयों के संयोग सर्दी-गर्मी और सुख-दुख देने वाले हैं। ये आते-जाते रहते हैं और टिकते नहीं। हे भारत, इन्हें सहन करो।
आज के संदर्भ में
सुखद और दुखद अनुभव ऋतुओं की तरह आते हैं, और ऋतुओं की तरह चले जाते हैं। सर्दी को कोई अपने ऊपर किया गया अन्याय नहीं मानता। कृष्ण असुविधा और सुख दोनों के प्रति यही दृष्टि माँगते हैं: उन्हें पूरा अनुभव कीजिए, जानिए कि वे बीत जाएँगे, और किसी को भी अपने निर्णय मत करने दीजिए।