भगवद्गीता · अध्याय 2: साङ्ख्ययोग

भगवद्गीता 2.65

प्रसादे सर्वदुःखानां हानिरस्योपजायते । प्रसन्नचेतसो ह्याशु बुद्धिः पर्यवतिष्ठते ॥

prasāde sarvaduḥkhānāṃ hānirasyopajāyate | prasannacetaso hyāśu buddhiḥ paryavatiṣṭhate ||

उस प्रसन्नता में उसके सब दुखों का अंत हो जाता है, क्योंकि प्रसन्न चित्त वाले की बुद्धि शीघ्र ही स्थिर हो जाती है।

आज के संदर्भ में

शांत मन साफ़ देखता है, और साफ़ देखने वाला मन शीघ्र स्थिर हो जाता है। हम प्रायः सोच-सोचकर अपने दुख से निकलने की चेष्टा करते हैं, जबकि वह सोच ही अशांत होती है। कृष्ण क्रम को उलटा रखते हैं: पहले शांति, फिर स्पष्टता। मन को ठहरा लीजिए, तो अच्छा निर्णय अपने-आप आता है।