भगवद्गीता · अध्याय 1: अर्जुनविषादयोग
भगवद्गीता 1.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam | yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ ||
हाय! हम कितना बड़ा पाप करने को तैयार हो गए हैं, जो राज्य के सुख के लोभ से अपने ही लोगों को मारने पर उतारू हैं।
आज के संदर्भ में
अर्जुन अब स्वयं पर लोभ का आरोप लगाते हैं। कुछ श्लोक पहले लोभ केवल कौरवों का दोष था। वे अपने प्रति अधिक कठोर हो रहे हैं: पाण्डवों ने पहले शांति का हर मार्ग आज़माया था। अपराध-बोध भी निर्णय को उतना ही बिगाड़ सकता है जितना अहंकार।