भगवद्गीता · अध्याय 9: राजविद्याराजगुह्ययोग
भगवद्गीता 9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥
api cetsudurācāro bhajate māmananyabhāk | sādhureva sa mantavyaḥ samyagvyavasito hi saḥ ||
यदि कोई अत्यंत दुराचारी भी अनन्य भाव से मुझे भजता है, तो उसे साधु ही मानना चाहिए, क्योंकि उसने सही निश्चय किया है।
आज के संदर्भ में
यह एक क्रांतिकारी श्लोक है। अत्यंत दुराचारी भी, यदि अनन्य भक्ति से ईश्वर की ओर मुड़े, तो साधु माना जाना चाहिए। कारण यह दिया गया है कि उसने सही निश्चय किया है। अतीत उसे परिभाषित नहीं करता; वह दिशा करती है जो उसने अब चुनी है। यह किसी को भी ख़ारिज करने से इनकार है। जो सचमुच मुड़ गया है वह उस व्यक्ति की तरह व्यवहार पाने का अधिकारी है जो वह बन रहा है।