भगवद्गीता · अध्याय 11: विश्वरूपदर्शनयोग

भगवद्गीता 11.21

अमी हि त्वां सुरसङ्घा विशन्ति केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणन्ति । स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥

amī hi tvāṃ surasaṅghā viśanti kecidbhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti | svastītyuktvā maharṣisiddhasaṅghāḥ stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ ||

देवताओं के वे समूह आपमें प्रवेश कर रहे हैं। कुछ भयभीत होकर हाथ जोड़े आपका गुणगान कर रहे हैं। महर्षियों और सिद्धों के समूह "कल्याण हो" कहकर भरपूर स्तुतियों से आपकी स्तुति कर रहे हैं।

आज के संदर्भ में

देवता भी इस रूप में प्रवेश कर रहे हैं। कुछ भय में स्तुति करते हैं; ऋषि 'स्वस्ति' कहते हैं, 'सबका कल्याण हो'। यह शब्द ध्यान देने योग्य है। किसी अभिभूत करने वाली चीज़ के सामने ज्ञानी घबराते नहीं; वे आशीर्वाद देते हैं। 'कल्याण हो' उस व्यक्ति की प्रार्थना है जो भरोसा करता है कि जो भयावह है वह भी भलाई के भीतर थामा जा सकता है।